ΜΠΛΟΓΚΜΠΑΣΤΕΡ

ένας χνουδωτός άγγελος συμπόνοιας κοιμήθηκε στη κοιλιά της εκδίκησης

Κάποια πράγματα μας γίνονται ποτέ συνείδηση; "ξέρω σου φέρθηκα άδικα και πρέπει να πληρώσω". "ξέρεις μου φέρθηκες άδικα και θα το βρεις μπροστά σου". συνείδηση εστί όχι απλά να αρκεστείς σε μια ή περισσότερες από τις άνωθι εκφράσεις, που τις παρατηρείς ως φθόγκους στο στόμα ανακατεμμένους με λίγο αίσθημα συγκίνησης θυμού ή πικρίας, αλλά ως αντιδράσεις δράσεων που ξέρεις ή υποθέτεις -είναι μια καλή αρχή- πως ξέρεις από που ξεκίνησαν. από που έρχονται και τι συνέπειες θα φέρουν. Αν είμαι εγώ η ευκολόπιστη δεν φταις εσύ. Αν είσαι εσύ ο ευκολόπιστος δεν φταίω εγώ. το εγώ είναι η βάση φυσικά, γιατί αν δεν ήταν, τότε δεν θα υπήχαν οι δικηγόροι, οι ψυχολόγοι η τέχνη και τα δις των εγωκεντρικών μας μπλογκ που αποτελούν την τέλεια αντίφαση του τι σημαίνει ομαδικό πνεύμα. Αν δεν υπήρχε το εγώ δεν θα χρειαζόταν να τα λέω από δω. Αν είχαμε εκπαιδευτεί να λειτουργούμε με ομαδικό πνεύμα, δεν θα μπαίναμε βολευτικά στο ρόλο του αδικημένου της κοινωνίας ή τέλοσπάντων όποιου άλλου ρόλου μας βολεύει, αλλά στην παλιοκαρέκλα εκείνου που είναι συνυπεύθυνος για τη δημιουργία κάθε ρόλου και την απόδοση κάθε ταμπέλας στο κούτελο κάθε χαρακτήρα της ταινίας. Μόνο στο χόλυγουντ γυρίζονται ταινίες με πολλούς γκεστ σταρ στο ίδιο σενάριο. Στη ζωή ο καθένας μας προτιμά να διεκδικεί την υποψηφιότητα για όσκαρ σολο.είτε παίζει τη μάρθα βούρτση είτε την τσιτσιολίνα. είτε παίζει τον αϊρτον σένα είτε τον κοσκοτά. "πως γίνεται εγώ  που έγινα ανθρωποθυσία για να πεθάνει ο ρομαντισμός να ταυτιστώ με σένα που έφαγες από το κουφάρι του μέχρι να γίνει η κοιλιά σου τούμπανο;" "πως μπορείς εσύ που στεγνώνεις τα στρινγκ σου με περηφάνεια απέναντι από το μητροπολιτικό ναό να δεις τον εαυτό σου σε μένα που οι φαρδιές μου κυλώτες στεγνώνουν κρυμμένες πίσω από τα σεμεδάκια και τα χοντρά πουλόβερ;" Δεν είμαι δα και ο Χριστός να τους καταλαβαίνω όλους!

Αυτό το μπλογκ θα μάζευε χιλιάδες οραματιστές του ομαδικού πνεύματος και με μαθηματική ακρίβεια θα τους έστελνε στη μαύρη τρύπα της μπλογκόσφαιρας να επιδείξουν -σόλο- τα ιδιαίτερα χαρίσματά τους σε άλλα παράλληλα σύμπαντα. σας θυμίζει κάτι; εμένα κάτι αγγελίες του τύπου "ζητείται 4ος για πρέφα". "μας λείπουν 1500 ευρώ από το ποσό για να πάμε προσκύνημα στη τήνο", "χρειαζόμαστε άλλον ένα για να γίνουμε 144.000 και να πολεμήσουμε τον αντίχριστο". "δεν είμαστε θειες εμείς". "δεν είμαστε γκόμενες με σημαίες τα ταμπόν". "δεν είμαστε αυτό που φοβόμαστε πως είμαστε τακούς;". ή λοιπόν είμαστε ομάδα ή είμαστε μονάδα και ζήτω το φέισμπουγκ!

Ομαδικό πνεύμα δεν είναι μια ομάδα με μένα αρχηγό. ούτε αίρεση να σας πω την ώρα που θα αυτοκτονήσετε. ούτε σταντ απ κόμεντι στην τελική να σας πω πότε θα χειροκροτήσετε. 

Ούτε εγώ πονάω περισσότερο ούτε εσείς πιο λίγο. ούτε εγώ είμαι ευλογημένη ούτε εσείς καταρραμένοι. είμαστε όλοι το ίδιο σε μια βάση χωρίς εγώ κι ένα μπλογκ θα μας χώραγε όλους νομίζω. 

στη τελική θα ηταν πιο διασκεδαστικό. όπως θα πρεπε να είναι και η ζωή. καλή συνέχεια σε όλους.

Αν όλα πνίγονται μέσα σε μερικά σφηνάκια ούζου, τι κρίμα που είμαι τόσο καλή στο κολύμπι...

Τι είναι κατάθλιψη;
Πως την ορίζετε γιατρέ μου;
Πως την ορίζω;
Πως την ορίζουμε μαζί;
Κοιτάξτε πως γιατρεύονται φλεγματικές αρρώστιες με έναν κεραυνοβόλο έρωτα. Για δείτε. Μέχρι και τα χαπάκια τα έπαιξαν.
Τι έχετε τώρα να μου πείτε; 
Αν σας πω εγώ θα ψάχνετε τον έρωτα για να γιατρευτείτε. Δεν νιώθετε καλά; Σας βλέπω λίγο χλωμό. Μήπως είστε άρρωστος; Μήπως να σας απαλλάξω από τη παρουσία μου; Από αυτά που δεν μπορείτε να απαλαγγείτε; Να ερωτευτείτε-να γατζωθείτε, να ξεχαστείτε και να ξεχάσετε πάλι;
Ηλεκτρολόγος θα έπρεπε να έχετε γίνει γιατρέ μου. Μια πρόφαση -ο έρωτας Τι είναι ο έρωτας και σας έκανε δλδ σκόνη τα διπλώματα;
Πως δεν είναι απαραίτητο να είμαι αυτό που σας κάνει να κλαίτε.

Πως δεν είμαι αυτό που με κάνει να κελαηδώ.
Μη με λέτε εξαίρεση γιατρέ μου.
Είμαι ο κανόνας
Κι από αλτρουισμό έχω μπόλικο να σας βάλω να τον πιείτε
Μπας και ξεχαστείτε...ή γιατρευτείτε...ή επιτέλους θυμηθείτε πως η ασθένειά σας δεν είναι η αιτία αλλά το σύμπτωμα.

Любовь всё преодолеет

το κορίτσι και το καρβέλι

Όχι το κανάλι της βουλής δεν παίζει μόνο Μπαχ.

φοβαμαι

ΚΑΓΚΕΛΑ ΠΑΝΤΟΥ

                               εχω εκείνο το μαγικό μολύβι. αλλα η τεχνολογία δεν βοηθά...

Η ζωή που δεν έζησα

Υπερασπίζομαι την ΑΝΑΡΧΙΑ - Κατερινα Γωγου

79

οι νόμοι της φύσης
της ευρύτητας του όλου
του ενός
και του καθόλου
της θάλασσας της παρηγορητικής
του ποταμού της εσχάτης διαδρομής
αυγά που εγκυμονούν αλαζονεία
μοναξιά και απελπισία 

ο γιος κι η κόρη που φτιάξαμε μαζί
στον πάτο ίδια έλξη μα άλλη οπτική

ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ ΜΟΝΟ ΣΕ ΜΕΝΑ

Κατάρα είδα με το που αντίκρισα το φως του ήλιου

Κι εγκλώβισαν σκιές αθάνατες οι πρώτοι μου λυγμοί

Αθάνατες και οι στιγμές του θανάτου

Στο δίπλα δωμάτιο θυμάσαι πως μύριζε το τέλος της ζωής;

Λυτρωτικός αέρας στα ρουθούνια

Που φύγαμε κι οι δυο μας τρέχοντας χωρίς πια νέα.

Κατάρα σεργιανάει πάλι

Πώς να μπορέσει η ευτυχία να χωρέσει στα μάτια ενός αγέραστου μωρού; 

Ενός αστείου παιδικού.

Μια σπίθα κόσμος τη ζωή μου διαφεντεύει

Σε ασύστολες σάπιες ποδιές φοράμε τη καρδιά μας

Κι είναι καλά ραμμένη.

Παιδικές ανυπαρξίες σε μια χούφτα ερωτική

Σε ένα παιχνίδι κάτω από τα σεντόνια μας γυμνοί

Χείμαρρος η χαρά που δεν ζήτησε δεν όρισε

Προϋποθέσεις να πληροί για να είναι αληθινή.

Καταραμένη να είναι πάντα ευτυχισμένη

Γυμνή

Ρούχα κανόνες 

παπούτσια γυναικείες ορμόνες 

γιλέκα σάπια τιμωρίες 

ζαρτιέρες και σατέν βρακιά μαλακίες

Γυμνό μόνο το κρινάκι 

γυμνή κι η θάλασσα γλυκειά μου αγάπη

γυμνό το φως που με τυφλώνει 

γυμνή στο σπίτι όταν νομίζεις πως είσαι μόνη 

Ρούχα βιτρίνες 

ρούχα κηφήνες

βροχή και κρύο 

 ντυμένη κάτι απ' τα δύο

Φορώντας κάτι 

ντυμένοι ως κάτι

ανθρωποι από ζάχαρη 

χωρίς αγάπη

PAST PERFECT

Don’t Hesitate about the past

Liberate your secret lust

Always run but not too fast

You might be lost it in the dust

Lure me now into your trap

Throw me away then like a crap

Carried away by your momentum

I am attracted to your magnetic spectrum

Separate the truth from error

Do i look familiar to your terror?

Cast a glance into the mirror

If i am the monster you are the horror

Lure me now into your trap

Let’s pretend I have the map

Lost in your jungle what you expect

I gave you the sky but you wanted the nova prospect

If this is like a job make sure it s a snap

Or else let’s close a deal and make a swap

Carried away by my momentum

Now you are attracted to my magnetic spectrum

Άπιαστη σαν όλα τα ωραία!!!

A word and a number

Progressive number 

evolutional process

calmness

"blindness in a world of colours"

blindness in a world of dreams 

With other words 

Iterative flashy lives and iterative helpless wins.

To φθινόπωρο

Το φθινόπωρο είναι μια από τις τέσσερις εποχές του χρόνου. Κάθε εποχή έχει τρεις μήνες. Έτσι και το φθινόπωρο έχει τον Σεπτέμβρη, τον Οκτώβρη και τον Νοέμβρη. 

Ξημέρωσε και η νύχτα που έφυγε ήταν μια καταιγίδα. Την ξύπνησε ο απαλός ήχος ενός κοκκινολαίμη. Το έδαφος μύριζε μουσκεμένο χορτάρι. Η κοπέλα ντύθηκε και με μεγάλη χαρά έτρεξε να απολαύσει το πρωινό της. Ύστερα ανέβηκε στον κήπο όπου έτρεξε στην μικρή πορτοκαλιά που είχε φυτέψει. Είχε βγάλει μικρούς που μόλις φαίνοταν καρπούς. Σε λίγο χρόνο θα έτρωγε ζουμερά πορτοκάλια.Μετά πήγε σε μια φουντουκιά που όλα τα φύλλα ξεραμένα είχαν πέσει στο βρεγμένο χώμα. Είχαν βγει πολλά χρυσάνθεμα όπου μοσχοβολούσαν τα πάντα. Τα κυκλάμινα σε ένα μικρό γλαστράκι έδειχναν σαν τα είχαν φέρει από τον παράδεισο. Στα οκτωβρίνια λαμποκοπούσαι το κίτρινο-χρυσαφί τους χρώμα. 

Πολλά αγριολλούλουδα είχαν φυτρώσει εδώ κι εκεί και το χορταράκι που μόλις είχε βγει μοσκομύριζε. Ο Ήλιος μόλις που είχε βγει και οι ακτίνες του διασκορπίζονταν παντού. Της άρεσε πάντα μετά από την βροχή να κουνά τον κορμό των δέντρων και να πέφτουν σαν από βροχή όλες οι σταγόνες τις δροσιάς πάνω της. Τα ξανθά της μαλλιά ανέμιζαν στο δροσερό αεράκι.

Η πάλι τσαλαβουτούσε στις λακούβες και λερωνόταν. Τώρα πια τα φύλλα κάθε δέντρου είχαν ξεραθεί. Τα χελιδόνια σαν να την αποχαιρετούν φεύγουν απ' το συνηθισμένο τους στέκι το κάθε καλώδιο που βρουν της ΔΕΗ. Η πρασινάδα είχε σκαλώσει στον ασβεστωμένο μαντρότοιχο του σπιτιού. Τα φύλλα της έμοιαζαν ολόχρυσα καθώς το κιτρινωπό τους χρώμα άστραφτε. Μικρά ζευγαράκια εδώ κι εκεί.Ο κοκκινολαίμης βρήκε σύντροφο για το χειμώνα και τώρα προσπαθεί να χτίσει τη φωλιά του. Σκεφτόταν πως τώρα πια δεν θα άκουγε κάθε βράδυ το τζιτζίρισμα των τζιτζικιών. Η μητέρα βγήκε στον κήπο και μπήκε από το πορτέλι και της είπε: Έλα σήκω μας περιμένει πολύ δουλειά πρέπει να δέσουμε δέματα το σανό έλα βοήθησέ με. Αμίλητη σηκώθηκε και άρχισε να κάνει σκεφτική δέματα. Κοίταξε τον ουρανό και είδε τον ήλιο να της χαμογελά. Κούνησε απορημένη το κεφάλι, τσιμπήθηκε, μα όταν ξανακοίταξε ο ήλιος καθόταν στην ίδια μεριά αμίλητος και σοβαρός.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ- OIKOKΥΡΙΚΑ

 

-ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΡΩΤΟΙ; 

-ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ.